GÜNÜMÜZ CASUSLUĞU ve İRAN
GÜNÜMÜZ CASUSLUĞU ve İRAN

Yazan Mustafa DÖNMEZ
Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı üçüncü en tehlikeli tehdit olarak görülen ülke istihbaratı Küba’dır.
Küba gizli servisi DGI, 1961'de Castro tarafından devrimi korumak için kuruldu. Küba'nın hem yabancı hem de yerli düşmanları hakkında istihbarat toplamak ve örtülü eylem operasyonlarını yürütmekle görevliydi. Castro, 1961 gibi erken bir tarihte, Başkan Kennedy ve kardeşi Robert Kennedy'nin onu hiçbir zaman nihayete ermeyen çeşitli CIA komploları yoluyla öldürmeye çalıştıklarının farkındaydı. Yeni DGI'nın ana görevi Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı saldırı yapmaktı. DGI, Sovyet KGB'si tarafından eğitildi. Sokrates, Platon ve Aristoteles'te de olduğu gibi bu, öğrencinin ustayı aşması durumuydu. DGI, cüret, disiplin, yöntem ve teknik açısından SVR (eski KGB) 'den çok daha iyidir. CIA, SVR’ye girebilir, bazen zanaat, yöntem ve teknik hatalar yapması beklenebilir ancak bu durum DGI için geçerli değildir.
CIA dahil olmak üzere tüm istihbarat servisleri, hizmetlerini casus olarak gönüllü yapmak için öne çıkan bireylerden yararlanır. Bu gönüllüler tipik olarak bir elçiliğe ya da başka bir resmi tesise giriş yolu ile gelirler. Giriş alan istihbarat görevlileri, buğdayı samandan ayırmak ve uygunsa, güvenli bir şekilde takip etmek için eğitilir. Ruslar, walk-in'lerine dobrovoltsy veya "iyi niyetliler" diyorlar.
CIA'nın son yirmi altı yılda işe aldığını düşündüğü otuz sekiz Kübalının takip ve kontrol edildiklerinde hepsinin DGI tarafından ABD’ye karşı kullanıldıkları belirlendi. Bu, en kötü ve en utanç verici tavizlerden biri olan CIA’ya karşı istihbaratın yıkıcı bir iddianamesiydi. DGI, her şekilde CIA içinde gezintiye çıkmış gibi tüm plan ve harekât tarzlarını almayı bilir. Son olarak, CIA'nın Kübalılara veya başka milletlerden olan ve Küba’ya karşı casusluk yapacaklara maaş ve ikramiye olarak aldıkları paranın neredeyse iki katını verdiği ancak bugüne kadar tek bir kişiyi devşiremediği ve Küba aleyhine çalışmadıkları CIA başkanlarının rapor ve itiraflarında görülür.
Ana Montes, Philip Agee, Kendall ve eşi Gwendolyn Myers davalarına bakıldığında CIA’nın dünya üzerinde görev yapan 250’den fazla kadrolu istihbarat elemanlarını deşifre edebilmişlerdir. Üstelik aktif eylemlerini, CIA faaliyetlerinin bir ifşası olan Inside the Company: CIA Diary adlı kitabında toplamış, açık yayın haline getirmişlerdir.
ABD gizli servislerinin baş belası olarak gördükleri kendilerine üçüncü en önemli tehdit Küba İstihbaratıdır. Sayıları ve harcamaları dünyanın en az masraflı istihbaratıdır.
İran, Küba istihbaratından istifade eder. Kendilerinden görünenlerin yakalanmasında önemli bir kaynaktır. En son 2005 ile 2013 yılları arasında İran'ın altıncı Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecat’ın açıklamasındaki ‘İran'ın MOSSAD’la mücadele biriminin başkanının aslında bir İsrail ajanı olduğunu’ belirttiği bilginin kaynağı burasıdır.
Kim bilir? belki dünyanın yönetiminde söz sahibi olan meczupların hikayesi, kirli istihbaratçıların kimin eli kimin cebinde, kimin kimlerle beraber olmasında gizlidir.
Sıkça belirttiğim yaşamdan çıkarılmış bir öğreti vardır; Akçeli işleri olanların, Milleti ve Vatanı ile ilgileri, gönül bağları yoktur. Gözümüzün önünde olanlar, kirli pazarlıklardan haberi olmayan üstelik bu soysuzların parasını ödeyen masum vatandaşların başında patlamasıdır.
İran’a çökmeye çalışan, insanlarına ağıt yaktıran ve bu kirli savaştan nemalanmaya çalışan ülke liderlerine ve onların defolarına bakın. Oysa her insanın içinde bir sevgi vardır/olmalıdır. Hukuk bilmez bilse de hukukun üstünlüğüne inanmayan hasta ruhlu canilerin ortak özelliği, Din’i kullanmaları, akçeli işleri iyi bilmeleri ve insanları böcek olarak görmeleridir.
Bu satırları yazarken edebiyatımızın çınarı, büyük ozan Yaşar Kemal'in, ‘"O güzel insanlar, o güzel atlara binip gittiler. Demirin tuncuna, insanın piçine kaldık." sözlerini anımsadım.
Belki de en büyük sorun ve arayış; yüzlerinde sevgi ve merhametten eser bulunmayan bu kriminal liderlerden nasıl kurtuluşun gerçekleşeceğine kafa yormak, her inanç ve düşünceden insanların birlik oluşturmasının bir yolunu bulmaktan geçiyor olması düşüncesindeyim.



