Suçlunun Adı Vatandaş.

Suçlunun Adı Vatandaş...
Ah Vatandaş Ah...

Ah vatandaş ah...
Ne kadar da garip bir millet olduk.
Kendi desteklediğin siyasetçi hata yaptığında susuyorsun.
Yolsuzluk iddiası çıkınca görmezden geliyorsun.
Akraba kayırmacılığı olunca kulaklarını kapatıyorsun.
Kamu kaynakları israf edilince başka tarafa bakıyorsun.
Sonra dönüp rakip gördüğün siyasetçinin yaptıklarına öfkeleniyorsun.
Yetmiyor...
"Bu ülkede neden adalet yok?" diye soruyorsun.
Peki adalet kim için?
Sadece senin sevmediklerin için mi?
Kendi mahallene uğramayan, kendi tarafına dokunmayan bir adalet mi istiyorsun?
O zaman sen adalet istemiyorsun.
Sen üstün gelmek istiyorsun.
Çünkü adalet, insanın önce kendi tarafına karşı dürüst olmasını gerektirir. En zor hesaplaşma da budur zaten. Başkasının yanlışını görmek kolaydır. Kendi tarafının yanlışını kabul etmek ise karakter ister.
Ama biz karakter yerine taraftarlığı seçtik.
Takım tutar gibi parti tutmaya başladık.
Siyasetçiler değişti.
Liderler değişti.
Sloganlar değişti.
Fakat zihniyet hiç değişmedi.
Dün eleştirilen ne varsa bugün savunuluyor.
Dün yanlış denilen ne varsa bugün alkışlanıyor.
Çünkü ilkelere değil, kişilere bağlandık.
Sonra da çıkıp müreffeh bir ülke hayali kuruyoruz.
Ne güzel hayal...
Hesap sorulmayan siyasetçi olacak...
Denetlenmeyen güç olacak...
Körü körüne savunulan liderler olacak...
Ama aynı zamanda güçlü ekonomi, bağımsız hukuk ve huzurlu toplum olacak.
Nasıl olacak?
Hangi matematikle olacak?
Hangi mantıkla olacak?
Dünyanın hiçbir yerinde vatandaşın sorgulamadığı siyasetçi kendisini düzeltme ihtiyacı hissetmez. Çünkü güç, denetlenmediğinde büyür. Büyüdükçe kibirlenir. Kibir büyüdükçe de hata normalleşir.
Sonra vatandaş televizyonun karşısına geçer.
Bir yandan hayat pahalılığından şikâyet eder.
Bir yandan adaletsizlikten yakınır.
Bir yandan da desteklediği siyasilerin hiçbir yanlışını kabul etmez.
İşte bu noktada sorun artık sadece siyasetçilerin sorunu değildir.
Sorun vatandaşın da sorunudur.
Çünkü demokrasi sadece sandıkta oy vermek değildir.
Demokrasi, oy verdiğine gerektiğinde hesap sorabilmektir.
Ah vatandaş ah...
Rakibinin cezalandırılmasını istemek kolaydır.
Zor olan, kendi tarafının da hukuk karşısında eşit olmasını istemektir.
Bir gün bunu başarabilirsek, belki o zaman gerçekten adaletten söz etmeye başlayabiliriz.
O güne kadar ise herkes adalet istediğini söyleyecek...
Ama çoğu kişi sadece kendi tarafının kazanmasını isteyecek.

Serdar Şahin
6 Haziran 2026