TUTARSIZ İNSAN: GÜVENİN PANZEHİRİ

TUTARSIZ İNSAN: GÜVENİN PANZEHİRİ
 Düşündüğü ile yaptığı, söylediği ile davrandığı çelişen insanlarla doldu çevremiz. Tutarlılık, karakterin omurgasıdır. Omurga yoksa güven de yoktur.

Zamana, duruma ve kişiye göre manevra yapan bir insan hali var. İlk bakışta “esnek” gibi duruyor. Oysa kazın ayağı öyle değil. Bu halin adı dengesizlik, bilişsel çelişki, istikrarsızlık. Halk arasındaki karşılığı daha net: Dönek, tatminsiz.

“Tutarsız insan” hoş bir tabir değil, evet. Kulağa sevimli gelmiyor. Çünkü tutarsızlık, ilişkilerin temel harcı olan güvenin panzehiridir.

Tutarsız insan için tutarsızlık son derece sıradan bir durum. O an öyle hissetmiş, o an öyle söylemiş, o an öyle yapmış. Bitmiş.  
Fakat insan ilişkilerindeki birçok sorunun kaynağı da tam olarak bu. Karşınızdaki kişinin duygu, düşünce ve davranışlarındaki belirsizlik yorar insanı. Bu kişilerin her an karar değiştirmesi muhtemeldir. Bir gün “beyaz” dediğine, ertesi gün “ben siyah demiştim” diyebilir. Dışarıdan bakınca çözemezsin, öngöremezsin, güvenemezsin.

Tutarsızlık, ilişkilerde anlamsal bir kaos yaratır. Ne istediğini, nereye gittiğini bilemezsin. İşin garip yanı şu: Tutarsız insanların savunma mekanizmaları inanılmaz gelişmiştir. Beklenmedik her davranışın ardında hazır bir bahane vardır. “Sen yanlış anladın”, “Şartlar değişti”, “O zamanki bendim”… Sorumluluk almaz, gerçeği eğip büker.

İnsanın dengesini bozan, toksik bir tiptir tutarsız insan. Bir gün söylediği diğer gün söylediğini tutmadığı için etrafını sürekli gri alanda bırakır. Bu alanda netlik yoktur. Doğru-yanlış birbirine karışır. Kurallar her dakika değişir ve kuralları koyan da yine kendisidir. Ne yapsan suçlusun. Anlasan da anlamasan da.

Tutarsız insanlar çevresi için son derece yıldırıcıdır. Düşündüğü ile savunduğu, yaptığı ile söylediği arasında uçurum olan insanlarla doldu etrafımız. Onlarla kurduğun her cümle, mayın tarlasında yürümek gibi. Bugün alkışladığını yarın yerer, bugün yerdiğini yarın över.

Tutarlılık, karakterin omurgasıdır. Omurgasız beden ayakta duramaz; omurgasız karakter de güven veremez. Tutarsız insanlarla mücadele etmenin tek yolu var: Sınır koymak. Çünkü onların gri alanı, senin enerjini sömüren bir kara deliğe dönüşür.

Ve unutma: Sürekli değişen birine ayak uydurmaya çalışırsan, eninde sonunda kendi merkezini kaybedersin. Güven, tutarlılığın çocuğudur.